De Kring Zonder Moeten

Een vast moment in de week waarop je niets hoeft.

Je bent gewend om te zorgen, te geven, te regelen, te groeien en jezelf steeds verder te ontwikkelen.

In De Kring Zonder Moeten hoef je even nergens naartoe.

Een vast moment om uit de ‘aan’-stand te stappen, adem te halen en het moeten van je schouders te laten glijden. Je hoeft niets te bereiken. Niets op te lossen. Niets te worden. Je mag er gewoon zijn.

Misschien sta je vaak 'aan'.

Je zorgt, je geeft, je denkt mee en je regelt. Je bent gewend om vooruit te denken en rekening te houden met anderen. En als er eindelijk een moment voor jezelf is, lukt het je niet altijd om werkelijk ‘uit’ te staan.

Je hoofd blijft doorgaan. Je lichaam blijft alert.

Misschien weet je inmiddels heel goed waar dat vandaan komt. Je hebt al zoveel gelezen, geluisterd, geleerd en aan jezelf gewerkt. Je begrijpt je patronen en weet vaak precies wat je zou kunnen doen om meer rust te ervaren.

En toch lukt het niet altijd om die rust ook werkelijk te voelen.

Misschien hoef je daarom niet nóg meer te begrijpen.

Misschien mag je gewoon eens ervaren hoe het is als er niets hoeft.

Een uur waarin je niets hoeft.

In De Kring Zonder Moeten stap je even uit de ‘aan’-stand.

We komen samen, vertragen en nemen de tijd om te voelen wat er op dat moment is. Je hoeft niets te vertellen, niets te delen en niets te bereiken. Je kunt zitten of liggen, bewegen of stil zijn, met je ogen dicht of juist open.

Ik begeleid je met eenvoudige oefeningen, aandacht en momenten van stilte. Soms merk je dat je adem vanzelf wat dieper wordt. Dat je schouders zakken. Dat er weer wat ruimte komt.

Niet omdat je iets goed hebt gedaan. Gewoon omdat je even niets hoefde.

Een vast moment. Geen vast programma.

Iedere maandagavond weet je dat dit uur er voor je is. De vorm is herkenbaar, maar de invulling verschilt per keer.

We beginnen met aankomen en vertragen, daarna geef ik een korte duiding en begeleid ik je in een oefening. Soms bewegen we, soms ademen we, soms is er vooral stilte. We volgen wat er op dat moment aandacht vraagt.

De bedding is vertrouwd, de invulling mag zich ontvouwen.

Je hoeft niets voor te bereiden. Je hoeft alleen maar te komen zoals je bent.

Ook voor de rest van de week

De volgende dag ontvang je de opname van de oefening. Zo heb je een moment waar je gedurende de week naar kunt terugkeren wanneer je daar behoefte aan hebt.

Misschien is dit jouw plek.

Je bent gewend om veel te geven en veel te dragen. Je zorgt, denkt mee, voelt aan wat anderen nodig hebben en bent vaak degene bij wie anderen terechtkunnen.

Misschien ben je coach, therapeut of begeleider. Of misschien draag je op een heel andere manier veel verantwoordelijkheid voor anderen.

Je hebt al veel aan jezelf gewerkt. Je kent je patronen, hebt veel gelezen en geleerd en begrijpt steeds beter hoe je in elkaar zit.

En toch sta je regelmatig ‘aan’.

Misschien verlang je niet naar nóg meer kennis of ontwikkeling, maar naar een plek waar iemand anders even de ruimte voor jóu houdt.

Wat er kan ontstaan als je regelmatig niets hoeft

Wanneer je regelmatig een moment hebt waarop niets hoeft, kan er langzaam ruimte ontstaan.

Ruimte in je hoofd. Ruimte in je lijf. Ruimte om weer te voelen wat er in je leeft en wat voor jou klopt.

Misschien merk je dat je gemakkelijker vertraagt. Dat je eerder voelt wanneer het genoeg is. Of dat je soms kunt stoppen zonder eerst een goede reden te hoeven hebben.

Misschien ontdek je gaandeweg dat je helemaal niet zoveel hoeft te veranderen als je altijd dacht.

Soms ontstaat er juist iets nieuws wanneer je stopt met proberen iets nieuws van jezelf te maken.

“Het ‘moeten’ liet zich nog wel zien, maar meer op afstand en ik bewoog er niet meer in mee. Er was meer ruimte om neutraal gewaar te worden. Ik werd meer gewaar, maar zonder het oordeel: ‘ik doe het niet goed’. Zo mooi getimed jouw inbreng elke keer!”

– Neeltje Wijtvliet